Na wyspę La Palma dotarłam promem. Już sama podróż miała w sobie coś filmowego – obecność policji i służb specjalnych, komunikaty alarmowe na pokładzie i zalecenia, by pod żadnym pozorem nie dotykać gorącej lawy. Wśród pasażerów dominowali seniorzy, z których wielu sprawiało wrażenie, jakby przeżyli już wszystko – nawet wybuch wulkanu traktowali z dystansem.
Im bliżej wyspy, tym bardziej zmieniał się klimat – zapadł mrok (o poranku), spadł deszcz, powietrze zrobiło się ciężkie i wilgotne. La Palma od pierwszych chwil daje poczucie odrębnego mikroświata.
Trzęsienie ziemi – doświadczenie, którego nie da się zapomnieć
Podczas przejazdu po górskich terenach, spowitych chmurą wulkaniczną, wydarzyło się coś zupełnie niespodziewanego. Najpierw lekkie wibracje pod stopami, potem dźwięk przypominający zsuwanie się wielkiej folii, a chwilę później spadające z okolicznych zboczy głazy. To było trzęsienie ziemi – około 4,5 w skali Richtera.
To moment, w którym uświadamia się, jak niewiele znaczy człowiek wobec natury.
Wrzesień 2021 – początek katastrofy
Przewodnik opowiadał o wydarzeniach z września 2021 roku. Seria drobnych wstrząsów, zebranie mieszkańców z zaleceniem przygotowania torby ewakuacyjnej i zapewnienia, że prawdopodobnie nic się nie wydarzy.
Nie wszyscy uwierzyli.
W niedzielny poranek, po przejeździe kilkunastu kilometrów do przyjaciół, usłyszał charakterystyczny dźwięk. Wyszedł z domu, sądząc, że to helikopter. Zamiast tego zobaczył strumień czerwonej lawy płynącej z krateru Cumbre Vieja – około 500 metrów od miejsca, w którym stał.
Dziś jego dom i domy przyjaciół znajdują się pod 20–30 metrami zastygłej lawy.
Krajobraz po erupcji
Tereny wokół wulkanu pokryte są grubą warstwą czarnego pyłu, który przypomina wulkaniczny piasek. Pył dociera nawet w odległe części wyspy.
Zbliżając się do krateru, trudno uwierzyć w to, co się słyszy – wulkan pracuje nieustannie, huczy jak startujący samolot. Lawa spływa do oceanu, tworząc nowy ląd, czemu towarzyszą ogromne ilości pary, dymu i gwałtowne fale.
El Paso – obserwacja wulkanu
Z okolic El Paso, przy lokalnym kościele, można obserwować cały obszar dotknięty erupcją. W powietrzu unosi się zapach siarki, widoczne są pola czarnej lawy, a pomiędzy nimi strumienie czerwonej, płynnej magmy.
Media na bieżąco relacjonują sytuację, ale żadna relacja nie oddaje tego, co czuje się na miejscu.
Życie na walizkach
Wielu mieszkańców ewakuowanych. Nie została na wyspie na noc. Brak noclegów i realny strach przed kolejnymi wstrząsami sprawiły, że ostatnim promem wróciła na Teneryfę. Jeszcze długo po powrocie wrażenie zapachu siarki nie znikało – jakby skóra i włosy wciąż były nasycone pyłem i dymem.
Trudno sobie wyobrazić życie w ciągłej gotowości do ewakuacji, patrzenie na zalane lawą dzielnice i zniszczone domy. Jedna z najbardziej dotkniętych dzielnic nosiła nazwę „Raj”.
Wulkaniczna plaża na La Palmie:
Sosny kanaryjskie – cud przystosowania
Na La Palmie rosną wyjątkowe sosny kanaryjskie, które potrafią przetrwać pożary i erupcje:
- igły wyrastają bezpośrednio z kory,
- kora jest gruba i nasycona żywicą,
- drzewa szybko się regenerują po kontakcie z ogniem.
To jeden z najbardziej niezwykłych przykładów adaptacji roślin do ekstremalnych warunków.
Isla Bonita – piękna wyspa
La Palma nazywana jest Isla Bonita – „piękną wyspą”. Znajdują się tu czarne wulkaniczne plaże, dziesiątki szlaków trekkingowych oraz minerały takie jak oliwin (perydot) – zielony kamień często zespolony z zastygłą lawą.
Dominujące kolory wyspy to czerń wulkanu i intensywna zieleń roślinności – kontrast, który zapada w pamięć na długo.
La Palma to miejsce dla tych, którzy kochają naturę w jej najdzikszym wydaniu. To wyspa nie tylko piękna, ale też wymagająca – przypominająca, że człowiek jest tu jedynie gościem.
Malvina Dunder 
Leave a comment