Aurora Borealis, legendy Północy, nauka i duchowe znaczenie
Zorza polarna, czyli Aurora Borealis, to jedno z najbardziej poruszających zjawisk, jakie można zobaczyć na Ziemi. Kolorowe wstęgi tańczące po arktycznym niebie pojawiają się nagle – na kilka minut lub godzin – i równie szybko znikają. Dlatego mówi się o polowaniu na zorzę: trzeba być czujnym, cierpliwym i mieć w sobie odrobinę szczęścia.
Gdzie i kiedy można zobaczyć zorzę?
Aurora pojawia się w pobliżu koła podbiegunowego – w m.in. Norwegii, Finlandii, Szwecji, na Islandii czy w północnej Kanadzie.
Najlepszy czas obserwacji to okres od października do marca, gdy noce są długie i ciemne. Warunki idealne to:
- bezchmurne niebo
- brak opadów
- jak najmniej sztucznego światła
- duża aktywność słoneczna (tzw. burza magnetyczna)
W niektórych hotelach północy dostępne są alarmy informujące o pojawieniu się zorzy, a także aplikacje prognozujące jej widoczność.
Czym tak naprawdę jest zorza?
W skrócie – to magnetyczny taniec światła.
Słońce nieustannie emituje strumień naładowanych cząstek – tzw. wiatr słoneczny. Gdy dociera on do Ziemi, cząstki te zostają przechwycone przez pole magnetyczne planety i kierowane w stronę biegunów. Tam zderzają się z atomami tlenu i azotu w atmosferze, powodując emisję światła.
- zielony – tlen
- czerwony – tlen na większej wysokości
- niebieski i fiolet – azot
Czy zorza może wydawać dźwięki?
Niektórzy świadkowie twierdzą, że podczas bardzo silnych zórz można usłyszeć ciche trzaski lub szelest. Naukowo zjawisko to nie jest jeszcze jednoznacznie wyjaśnione, ale istnieją badania sugerujące, że intensywne zaburzenia magnetyczne mogą wpływać na warstwy powietrza tuż nad powierzchnią Ziemi.
Zorza w mitach i wierzeniach
Ognisty lis – Finlandia
Fińska nazwa zorzy, revontulet, oznacza „ognistego lisa”. Według legend mityczny lis, biegnąc przez niebo, uderzał ogonem o śnieg, rozrzucając iskry na firmament.
Dusze zmarłych – Arktyka
Ludy północy – Samowie, Inuici, plemiona Syberii – wierzyły, że zorza to taniec dusz zmarłych, dzieci bawiących się na niebie lub wojowników poległych w bitwach.
Brama Północy – Kalevala
W fińskim eposie Kalevala zorza była nazywana „ognistymi filarami” – bramą prowadzącą do świata duchów.
Znaczenie duchowe Aurory Borealis
W symbolice duchowej zorza uznawana jest za znak:
- transformacji i zmiany
- wysokiej energii wewnętrznej
- potwierdzenia, że jesteś na właściwej ścieżce
- „magnetyzmu duszy” – przyciągania dobra, synchronizacji z losem
Zobaczenie zorzy – na żywo lub we śnie – bywa interpretowane jako moment przebudzenia, zaproszenie do nowego etapu życia.
Kolory duszy
Kolory zorzy łączy się często z energią czakr i znaczeniem barw:
- zielony – równowaga, uzdrawianie
- fioletowy – intuicja, mądrość
- czerwony – pasja, transformacja
- turkusowy – komunikacja, lekkość
Aurora – świt bogini
Nazwa Aurora pochodzi z mitologii rzymskiej – była boginią świtu. Grecy nazywali ją Eos. Każdego ranka wynurzała się z oceanu i niosła światło przed słońcem, budząc świat do życia.
Zorza polarna od wieków fascynuje ludzi – naukowców, poetów i szamanów. To jedno z niewielu zjawisk, które łączy fizykę kosmiczną z najstarszymi mitami ludzkości. I za każdym razem, gdy pojawia się na niebie, przypomina, że świat wciąż potrafi nas zaczarować.
Spektrolit – zorza polarna zaklęta w krysztale
Kamień związany z zorzą to Labradoryt, a także jego cudowna fińska odmiana Spektrolit, który jest jeszcze bardziej intensywny i występuje także w kolorze różowym, czerwonym, itp. Istnieje legenda mówiąca, że to zorza zaklęta w kamieniu.
Malvina Dunder 
Leave a comment